Yeni yeni filizlenmiş toprak, bulutlar dün kurtulmuş gibi esaretten.
Asırların bıraktığı kelepçeli mühür, her dakika siliniyor, ermez aklın, iraden.
Gök güneşle arkadaşlık kurmuş, her zerreyi ışığa boğuyor, karanlığı yolcu ederken.
Doğa insanlığa gülümseyip kucak açmış, birdaha kendimi ağaçla kindar etmem.
Köpekler, kediler sokakları benimsemiş, ağlamıyor hüngür hüngür, açlığa, susuzluğa rağmen.
Rüzgar bir yerleri yıkma çabasından vazgeçmiş, sanki o değilmiş gibi, bu dağları delen.
Her satırın kaderi yeniden yazılmış, efkâr değil artık kağıtlara esen.
Semâyla buluşturulmuş kumaş parçaları, ebediyyen tutuşturuldu özgürlüğün ellerinden.
©zeynepizm
Z