Belki günlerden dündü
Belki önce yıllarca
Mutlaka mevsim güzdü
Fırtına koptuğunda
Bir yaralı kuş düştü
Pencerenin yanına
Bembeyaz kanatlarla.
Benim ak güvercinim
Diye seslendi ona
Yüreğinden akıttı
İnsanın sevgisini
Sıcacık yarasına.
Yine bir güz günüydü
Uçarken fırtınaya
Bembeyaz kanatlı kuş
Ey insanoğlu dedi
Yüreğinin aşkıyla
Özgürlüğümü verdin
Böyle anlatacağım İnsanları, kuşlara. İnsanoğlu seslendi;
Özgürlüğü öğrettin
Bembeyaz kanadınla
Böyle anlatacağım Kuşları, insanlara.
Yine bir güz günüydü;
Rüzgârlı, fırtınalı Yanı başına düştü
Beyaz kanatlı kuşun
Özgürlüğün aşığı...
Kırmızı gagasıyla
Akıttı sevgisini
Bütün bir güz boyunca O yaralı dostuna;
Ey insanoğlu dedi
Özgürlüğü yaşattım
Yıllar yıllar boyunca
Bembeyaz kanadımda
Al ak kanatlarımı
Git karış fırtınaya!
Seni anlatacağım Kuşlara, insanlara Özgürlüğü yarattı Özgürlüğe aşkıyla.
©efkar
E