Demirli parmaklıkların ardından
hayatları elinden alınmış ömürler
yalnızlığın baş verdiği mücadele
pas tutmuş dünyanın orta çivisi
eğil bükük salkımlı gece yapraklar
vurur cama rüzgarın sesi uğultulu
bastırıyor isyanımızı sanki 3 fidan
ordu kafa tuttuk düzene hep birlik
yorulmadan koştuk gençliğin vermiş
olduğu heyecanla azimle dolu biz hey
hırsla dağılıştık hepimiz ara sokaklara
baş kaldırdık inancımız tam seviyede
pankartlar astık tırnaklarımızla kazıdık
adımızı duvarlara yasaklı kitaplar şiirler
yakıldı hepsi birer birer kimi tutuklandı
kimini idama sürdüler onlar kahraman
unutulmazlar listesine girdiler özgürlük
uğruna bir umut beslediğimiz yarınlara
düşle yatıp inançla kalktığımız yeni gün
doğarken güneş vuruyor munzur dağına
zafer naraları atarak yürüdüğümüz hey
göndere çekerek bayrağı onurumuzla ki
suskun dünyanın baş kaldırdığımız vede
inanca saygı düşünceye özgürlük olsun
emekçi emekçinin hakkını gasp etmesin
bunca çalışan alnından ter döken işçiler
gece gündüz işler makine eklenir vardiya
hak eşitlik nerde kimseden üstün değildir
acı durur izleri alnımızda çizikler tarifsiz
yıllarında verdiği mücadele hak özgürlük
namusumuzu yüreğimizi koyduğumuz ki
baş verip onurumuzdan ah dönmeyiz hiç
(ŞİİR)
arkada kaldı bütün arkadaşlarımız
yazılsın dağlara taşlara adlarımız
unutulmayacak o günler ah elbet
hatırlanacak birer birer acılarımız
yakıldı yıkıldı o düş ve hayalimiz
yalnız karanlığa bürünür gecemiz
ışık olsun yıldızlar yoldaşlığımıza
haykırır yana isyan dolu seslerimiz
adımlarımız duyulur ta uzaktan
insanlık baş gösterir bir taraftan
hak hürriyet özgürlük eşitlik ister
duyulsun sesimiz şu dağlardan
©cihan.
C