Yol beni ruhumdan ayırıyor.
Yollarım zorlu, dağlar sevdiğim yanı, özlüyorum uzaklaşırken bir bilsen..
Islak, kıvrım kıvrım gidiyor yollar,
bana sabrı öğretiyor..
Yol, toprak olunca eşek üzerinde çocuklar..
Toprak kokuyor anam işte o kutsal doğa.
Tapıyorum ben ona..
Kör köstebekler yuvasına dönüyor..
Madende kömür çıkartıyor işçiler.
Ağaçları kesiyor Türkmen mezarlıklarında ormancı...
Kabrinde anasının bir mumda o yakıyor..
Günahsız uzaklaşıyor beyaz güvercin..
Kaya Kartalı olanı biteni izliyor..
Irmak yarmış koca taşları akıp gidiyor.
Özür diliyor asker yaralı kaçıyor..
Evinin bahçesine giriyor yaşlı adamın düşman.
Yollar sakallarımı ağartıyor..
Vicdanım rahat, umrumda olmuyor..
Benim yolum devam ediyor.
Tek el silah sesi yankılanıyor kayalara doğru..
Acı diyorum öğretiyor.
Yollar bana sabrı öğretiyor...
Özgürlük diyorum hak edene yakışıyor.
©uğurünver
U