Kanat çırparsın göklerde, özgür bir kuş gibi, Ben ise kafesimde, tutsak bir gönül gibi. Doğuşuna şahit olduğum her gün, Seni arıyorum, özgürlüğümün güneşi.
Hasretle bekledim ben seni, Ne zaman doğacak özgürlüğümün güneşi? Kanatlanıp uçacağım o gün, senin gibi göklere, Kıracağım bu kafesleri, sileceğim gözyaşlarımı.
Dört mevsim bir oldu benim için, Aşkınla yazdığım her mısra bir duvar gibi. Bu aşka mahkum edildim, Bekledim seni, özgürlüğümün ışığı.
Gelmedin, gelmedin, hasret kaldı yüreğimde, Neredesin özgürlüğümün güneşi, barışın ak güvercini? Aşkımın kanatları yok gibi, uçamıyorum göklere.
Zindan oldu bana bu gönül kafesi, Aşka mahkum edilmiş bir kalbim var. Tırnaklarımla yazdım duvarlara adını, Kanımla boyadım her bir satırı.
Göndermek istedim sana bu aşk dolu mısraları, Oku diye yalvardım, ama bulamadım bir yol. Tutsak kaldım bu kafeslerde, Kanat çırpamadım, özgürlüğe uçamadım.
Saksılarda yeşerttim papatyaları gözyaşlarımla, Bekledim seni, özgürlüğümün baharı. Hasret kaldı yüreğimde, Neredesin özgürlüğümün baharı, barışın ak güvercini? Tutsak kaldım aşkın özgürlüğüne, Bir mahkum gibiyim bu gönül kafesinde.
©hasanbey.
H