Ölümün sesi toktur
Zirvelerde sertliğime bak
Gözlerini severim en çok
Üstümüz başımız çengi ışık
Rüzgarı saçlarımı dağıtan sokak
Lorca kadar yaralıydık
Üzülmek
Korkuyorum bir gün ya kendini asacak
İzlenebililirim ancak
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek
İşte böyle uyudu gün körkütük
Nasıl olsa geri verecek
H