Özgürüz ayaz gecelerde.
Loş ışıklar ,soğuk kaldırımlar.
Duyulur sesleri kadehlerin.
Bir bir acıtır ,eski püskü yalanlar.
Özgürüz, haylaz korkuların koynunda.
Yitip gider gibi bitmeyen acılarla.
Sorulur işte o an hayali gözlerinin.
Bilerek, yakıp kavurur, ismin dudaklarımda.
Özgürüz bir masalın sonunda.
Nereye gitsek, nasıl bitse de günümüz.
Yorgunuz,umutsuz,yarım sayfalarda.
Tükenmez yazsak, bitmez hüznümüz.
Özgürüz, ne kadar tutsak aşka?
Özgürüz, ne kadar kaçsak başka?
F.Y
F