sabah kaldırmaya çalışınca uyanmayan oğlun gidiyor anne
o her gün öpüp kokladigin kara oğlun gidiyor
çabuk ol sarıl ona göz yaşı ucunda duruyor
senin o gül yanaklarını özledim anne
o her gün üşenmeden hazırladığın sofrayı
eve her geç geldiğimde hazır olan çayı
herkes adam olmaz bu kara oğlan derken
senin bana sahip çıkışını özledim anne
buralar soğuk o her gün yanan sobayı özledim
tavana vuran ışığını içinden gelen odun sesini özledim
buralar zalim yerler senin o kucağını özledim anne
canım acıyor anne siz oradayken ben burada
canım tam çıkacak içimden o derece
sabah tam dördü beş geçe
senin bana kalk demeni özledim anne
Y