Biri vardı hayatımda, çok sevdim onu...
Öyle çok sevdim ki o benim her şeyim oldu. Aşktan daha öte. Nefesim gibi, suyum, ekmeğim gibi...
"Hayatım" olmuş farkına bile varmadan...
Kavgalarımız oldu, kıskançlıklarımız... Ama ömrümün en güzel günleri de onunlaydı. Sonra gitti. En kötüsü de geçerli bir neden bile yokken bitti her şey.
Şimdi onunla kavga etmeyi bile özlüyorum bazen. Çünkü barışınca sarılmasını da özledim.
Onsuz yaşayamam sanıyordum ama yaşatıyor Allah. Ölmüyorsun...
Aklıma gelince üzülmüyor muyum? Elbette üzülüyorum.
Ama üzülmek bir şeyleri değiştirmiyor, biliyorum... Bütün güzel günlerin hatırına; şimdi her nerede, kiminleyse mutlu olsun diyorum. İçimden yalnızca onun için iyiyi dilemek geçiyor.
Çünkü artık onun için elimden başka bir şey gelmiyor...
©nurella123
N