Özlem

Sınanıyorum şimdi
Geçmişim iki gece arasında
Özlüyorum.
Biraz perişanım.
Tüm güzellikler bir cenaze sanki
Yüzüme seriliyor.
Gelceğe umutla bağlamışken
Birbirimizi
Eski eller
ve
Sökülmeye yeltenilmiş
Umudumuz.
Paslı yüzler görmeye alışık değilim.
Her bir bakış
Acılı oluyor
İki kişi olunca.
Kaçıyorum şimdi
Bir şimendifer misali
Vagonlarımdan
Düşen çocuklar,
Kanatsız kuşlar gibi
Zaman
Acısı bitmiyor.
Şimdi yağmur kadar
Dahilim dualara
Derdim bitmiyor.
Güneşler artık sözlerinden
Doğmuyor.
-Ne yapmalı sabahları?
Göğe bakıyorsundur şimdi
Geceleyin belki aynı
Yıldıza.
Baharda ölmek
Zor derler.
Yaşamak daha mı
Kolaymış ki sensiz
Çiçekler arasında?
Özlüyorum kışı
Yağmur beklenen sabahları.
Birlikte özlüyoruz belki?
Geçmişim dokunuyor bana
Paslanıyorum.
Yapraklarla dökülüyorsun bana
Ve sen
Hayalinle gençleşiyorum
Sevdalar özeniyor bize
Hayallerime ortak
Rüyalarımda varsın
Artık daha bir hasretim
Şiirime...
Ve umut
Hala tükenmiyor
Sevgide
Senden bana
Benden sana
Kusur
Yok!