Üzen ayrılıklar hep sessiz olur.
Son sözü söylemeden hüzün dolu.
İçimizde kalır nefessiz olur.
Yandığıyla kalır insanın sonu.
Hep yakmadı mı? umutla, teselli.
Bekleriz, gelmeyeceği de belli.
Borç var sanki özlemimiz bedelli.
Çektiğimiz imtihan müteselli.
Kimler unutmaz diye sorguladım.
Unutulur mu diye kurguladım.
Bu şiirde özlemi vurguladım.
Bu eserimide hüzne buladım.
CİHAT TÜRKOĞLU
E