H

Özlem

Annem
Çok yoruldum bu sokaklarda sensiz.
Her yer sen kokar , anıların gözlerimin önünde.
Canlanıyor tarihteki eski yaşanmışlıklar.
Sen olduğun zamanlara sürüklüyor beni .
Ama sen yoksun şimdi anem.
Canım yanıyor,gözlerim kurumuyor bi türlü.
Sen gitiğin günden beri.
Hayata terketi beni senin yaptığın gibi
Çiçekler açılmıyor artık küçük bahçemde.
Belki mefsimlerde göç etmiştir senin olmadığın topraklarda.
Yaşamaya çalışıyorum ama olmuyor Anemm.
Sokaklarda dolaşayıda bıraktım .
Herkesin anesi yanında ,mutlular ama
Keşkeler le bitirdim kendimi .
Bu hayatmı çok zalim, yada benmi bu hayatın acısını çekmek için seçildim. Anemm