Karınca misali yavaşça geldin yanıma,
Sırtında bir dünya sevda yükü.
Gözlerindeki derinlik bir uçurum sanki,
Öylesine boş ve kasvetli.
Bir süre sadece baktın öylece,
Söylemek istediklerin boğazında düğümlenmiş gibi.
Yılların özlemini bir kenara atıp,
Bırakıp gitmek istedim o an seni.
Ötesi yok biliyorum bu kaçışların,
Ben yine sana tekrar tekrar geliyorum.
Umut! diyorum, belki bir umut oluruz biz,
Belkide fazla hayal kuruyorum...
©159abc
1