Özlem

Bir silahı gözlerin siyahlara bürünmüş.
Bir baktım kudretime,
Tekinsiz ormanlarım küller dönmüş.
Yanılmışım tüm bilgeliğimden, bildiklerimden.
Bir günahından tüm meleklere inancımı kaybettim ben.
Sahip miydik, sahip gibi mi davrandık aşka?
Bilmediğimiz bu pistte oynamışız,
Bilmediğimiz bu şarkılarda.
Sahnemize ışık verirdi beyaz güneşimiz.
Kapattırdı oysa ışıkları gün batımı...
Mavi rengin vardı kararmadan takvim yaprakları,
Yeşil, sarı, turuncu ve diğerlerini esir aldı bizden gökteki renk sarmalı.
Gözleim her akşam parça parça bakar karanlıktan.
Hep dikkat edersinde, ben olduğumu bir türlü anlayamazsın.
Huzur verir Kasım ve kasım ayları.
Bir akşam aniden günahkar olmuştuk,
Bir bardaktan, bir dikişle...
Mukadderim benim, sakar şirinim!
Ne kadar uzaksa o kadar özlerim...
©geceist
©mahfı