Bahara kavuşmak istemeyen bir kışı
yaşıyorduk .
Bu köy sabahında ,artık hiç birşey eskisi gibi değildi.
Anamın hadi kalkın çocuklar sesiyle uyanmiyordum artik
İçimde bir özlem dışarıda bahara inat yağan kar .
Mutfaktan sesler gelmiyordu bu sabah .
Oysa benim hafizamda sabahları çalan radyo sesi ve annemin pişirdiği sıcak ekmek kokusunun özlemi canlanmisti
Bir daha yaşanmamak üzere .
Şimdi roller değişmişti ,en ağır rol bana verilmiş gibiydi...
©füreyya
F