Ah, geceler, kara geceler!
Sevmedim sizi
Akşam olup el ayak çekilince
Çöker gecenin ısısızlığı üzerime
Konar kara bir melek omuzuma
Daralır ruhum,
Kanar yaram!
Gözlerim dalar gider uzaklara...
Ne de çok sevmişim,
Nasıl da canıma can etmişim!
Ne kadar çok önemseyıp
Yüreğimi vermişim!
Hâlâ ilk günkü gibi
Adını andıkça titriyor yüreğim
Özlemin çok büyük bende
Hayalinle yaşamak yetmiyor
Bu günlerde
Ne yazdığım şiirler,
Ne okuduğum kitaplar...
Tutmuyor senin yerini
Uzaklarda değil, yanımda, dizimin dibinde,
Yatağımda, kollarımda olmanı istiyorum!
Sadece sarılmak ...
Sıkı sıkı, hiç ayrılmamacasına!
Sensizlik çok ağır geliyor
Boğuluyorum gecenin yalnızlığında!
Bazen bir çocuk gibi ağlıyorum hıçkıra hıçkıra!
Sensizliğe alışmanın zorluğunu
Anlatamıyorum yüreğime!
Ey yâr, duyuyor musun sesimi?
Yüregimin gel artık diye seslenışını ...
Eriyorum tükeniyor ömrüm
Sensiz ...
©eminbarut
E