Bir zamanlar masum bir bakışın vardı,
Yüreğimde derin bir yara açtı, kabuk bağlamayan.
Sensizlik bitmeyen bir sızı, dinmeyen gözyaşı,
Her gece hasretin sarhoşluğunda aşk badesini içiyorum, sensizliğin özlemiyle sarhoşum.
Kaderime yazılmış bir yanık hikaye,
Adın dudaklarımda, gönlümde sen varsın hep.
Masum bakışların tutsak yüreğime vurdu pranga,
Gönlümün hapishanesinde sayılı bir günüm yok, hasrete mahkum oldum.
Gönlüm bitkin, gözlerim yorgun,
Masum resmindeki bakışlara dalıp gidiyorum.
Cemalin dolunay ışığı, yansıyan her aydınlık senden besleniyor,
Senin aydınlığınla kalbim hasret, yine ben kaldım hasret.
Ne yıldızlar ne dolunay, senin güzelliğinle yarışamaz,
Senin güzellikteki yaratılışın beni büyüler, hasretinle yanarım.
Güneş bile gönlümü ısıtamaz senin gibi,
Senin masum bakışların beni aydınlatır, beni sana hasret bırakır.
Hasretinle dolu yüreğim, senin aydınlığınla bekler,
O güzel kaderime yine ben kaldım hasret.
©hasanbey.
H