dumanlar içinde bir boşlukta,
solar yalnızlıkta menekşeler.
günler gecelere çağırılır,
yürekte beklediği yerde,
kırılır taş limanlarda fenerler.
bahçelerde çamur izleri gibi,
resimler kalır geriye.
konuşur birden yüzde çizgiler;
anılara koşar özlemeler.
ikiyüzlülük yalan maskemizde,
değilmişcesine davranmak,
suya değmeden kaya diplerinde,
parçalanmamış sandal olmak,
hepsi birer hikaye.
nasılsa çıkıyor ışığa kelebekler;
anılara koşar özlemeler.
doğruda yanlışta vicdan sızısından,
bilirim ki kurtulur hesaplarım,
evine döner çocukluğum.
seyreder uzaktaki duvarları,
aşılamayan engellerine gülümser.
yorgunluğumun sessizliğinde,
kapanır ayaklarıma ihanetler;
anılara koşar özlemeler.
H