Bulut, kaplayan göğü, boyar gri ve maviye,
Renklerin arasında döner bir müsâvîye.
Yarınlara umutla taşınacak bu renkler,
Şimdiden o sevgili, kutlu gençleri bekler.
Yurdumun ihtişamı beklenir, yorulmadan,
Huşû kuşları gelir, ne zaman, vurulmadan?
Bîtap çehreler değer, korkusuna istikbâl;
Taklit miydi, özgün mü olmak yoksa istiklâl?..
©veraind
V