Yeni bir güne başlarken,
Ufaktan bir gülümseme peydah oldu yüzümde..
Seni anımsadım...
İzlediğimiz siyah beyaz filmleri, seninde dayanamayıp ara sıra kaptırmanı kendini, Ben de sana bakıp gülerdim.
Oysa film izlemek sadece seninle güzeldi.
Belkide şimdi o filmleri sevmemin sebebi de sensin.
Her yeni güne seninle başlamak, o kadar güzel bir şeymiş ki..
Bilmedin, bilemedim o günlerin kıymetini... Galiba ikimizde biraz suçluyduk...
Senin diktiğin çiçeklere bakıyorum şimdi. Her birinde senin ellerinin izleri,
Oturduğum koltukta duruyor hala şalın. Masanın üzerinde kitapların,
Bıraktığın gibi herşey,
Yarım kalmışlığımın eseri her biri...
Gözlerimde ağrıyor bu sıralar, ahh bu gözlükle başım dertte.
Ne zaman takmak istesem bulamıyorum.
Bazen camın önünde oturup gelip geçenlere bakıyorum.
Bu sokaklarda yorgun sanki benim kadar. Belki diyorsundur yıllar geçti üzerinden, Geçti geçmesine de bende hiç eskimedi ki yerin.
Şimdi ne sen nede ben, bulamayız o günleri.
Özlüyorum, çok özlüyorum seni...
©halleberry
H