Can korkusu iliklerine kadar esir aldığında tümüyle bir halkı
bilirsin aslında sen de,
korkak olanların yanında en cesur olanların da nasıl çaresiz göründüklerini ve nasıl da kolayca kaybolduklarını.
Seslerindeki, maddeyi kendine getiren o içgüdüsel titremenin ne yapsalar da asla onlara bir faydasının dokunmayacağını.
Değişmeyeceğine bunun şahit yazabilirler seni bir gün.
Yeri geldiğinde açıkça sorarlar.
-o gün gördün onları, nasıldılar?
Korkma. Olan neyse onu söyle. Ama eksiksiz, katıksız...
De ki
Üstlerine ve dahi altlarına esen rüzgarla önce donup kalan,
nefes kesilince ne olduğunu bilemeyen, nerede olduklarını anlamayan ve
nereye gideceklerini karıştıran karıncalar gibiydiler ;
Düzensiz.
Ve onlardan biriyim ben de
Olanlardan, olacaklardan ve onlardan geriye bir tek ben.
Daha feci bir arzuyla onu tetikleyen daha beter bir korkuyla
Cümlelerim devrik,
Kelimelerim kifayetsiz
Eylemim öznesiz.
🌙
©muhali_z
A