Niye deye sorma kendine
özlüyorsun işte
işindesin
evindesin
eylemlerin içinde
yoğunluğun kendisisin
çoğu zaman unutursun
düşünmessin
ama bu kafa yastığa bir değse
bırak değsin
korkma .
sen onsuz unutmuşsun
kendini kandırma
sen acıya dost olmuşsun .
her aynaya baktığında
bir çift afet bakışında
annenin çorba kokusunda
sefkatde
merhametde
burma saçlı kız çocuğunun
bakışları kadar özlüyorsun
özlüyorsun,çaresi yok!!!
çünkü sarmaşık gibi sarmış ruhunu
fare gibi kemiriyor damarını
bütün fikirlere inat
sen özlemin kendini bile özlüyorsun
sen vuslat değil ,ozlem istiyorsun
çünkü hasretin üstadı ,
vuslatın kulu olmuşsun.
çünkü dönüşü yok
yokuşu sonsuz hasretinden
kavuşmaya şans kalmamış
tek isteyin bir kez görmek
öylece bakmak .
o an konuşmassın
ekmeğe muhtaç çocuk gibi bakarsın.
çünkü ozlem pranga misali koluna değil
yüreğine vurulmuş .
o kadar muhtaç kalmışsın ki
benliğin özlemde kaybolmuş .
T