Duvar ustası gibi sabırla ördü
Kader tuğladan duvarlarını.
Güneşim örtüldü.
Odam rutubet koktu özür dilerim senden. Depresyondayım annem.
İnsanlar tanıdım yalan, dolan.
Vur beni masanın üzerindeki silahlan
Kuyunun içinde Yusuf'um kardeşleri tarafından atılan..
Bayat bir kadın yüzünde sanki hayat.
Gülüyorum dişlerim çürük.
Sana olan aşkım beni böyle aylak yapan.
Gelmiyor içimden nefes almak.
Boş ver dağ gibi olmuş kültablam...
Depresyondayım anam..
Islak battaniye sardılar
öldü yolda açlıktan adam.
Sabır fakire, şükür et haline..
Yılanlar da çıkıyor sürünüpte zirveye..
Dizlerim de yaralar...
Mezarlıklar, tren rayları boş bakışlar..
Morg önlerinde teşhiste babalar.
Evlatlarını yüksek dozla gömüyorlar..
Beni bu depresyona sokan anam.
Bu hayat dedikleri cezam..
Özür dilerim anam vurun kırbaçları sırtıma.
Yeterki ölmesin masumlar..
©uğurünver
U