Bilirsin ki benim gözümden yaşantım sadece kan revan,
Benim gibi, zamanımı öldürme yoksa bu derde devan.
Zaten elimde kalan tek şey bu, o da akıp gitmesin.
İsterim ki çaresizliğimi annem babam bilmesin.
Yalnızlığın her zerresine kör kurşun olup düşmüşüm bu gece,
Ve de hiç olmadığı kadar pişmanlık taşıyor yazılan her hece.
Son noktayı koyarken yine gözyaşlarım durmaz.
Bir kere duvarlarla dost olunca sükûnet yıllarca susmaz.
Öyle ağır bir fısıltı kaplamış ki içimi, karanlıktan ibaret,
Bir gün herşeyi terketsem bilirim ki ruhuma ihanet,
Yine dönerken en başa, bu sefer hazırlıklıyım mateme,
Ve özür mektubu iletiyorum gözümden düşen her bir taneme.
©ggurkann
G