Sabrım çatlatsa da, kurumuş aklımın topraklarını,
Lapa lapa kar yağıyor saçlarıma, hiç durmadan.
Gülüşlerim yaksada, solmuş dalımın yapraklarını,
Damla damla umut düşüyor içime, hiç ummadan.
Ve sen çıkıyorsun ansızın bir anda, karşıma,
Karışıveriyor elim ayağıma, dilim dudağıma.
Sağım soluma, içim dışıma, allak pullak,
Kimsenin, tahmine cürreti yok bu kargaşada.
Ya ben neyleyim, sana ne derim şimdi,
Sebep sormak akıl işi mi ki?
Bunca zaman heba olmuşken,
Nasıl derim saatlere, dur diye, bekle.
Şimdi nasıl sabreder ellerim, beklerken tenin,
Nasıl hasretli bir bilsen, dudağına, dillerim,
Bak inan ki defaatlerce özür diledim,,
Yine dilerim kendimden, kalbimdeki sen,
Gitmedi işte, gitmeyecekte gözlerimden.
©
©yılmazönür
Y