padişah ölüm fermanimiza mührünü basmış
eşkiya dağ taş demeden bizi aratirmiş
bense sazımı tingirtatirim
kötegimden nasibini padisahta alicak eskiyada
evelden önce ebuzer nefiydim dün ise Arif
bugün Merve oldum yarın kimbilir kim
kullanım hakkim milletimindir
bugün alkışlayan yarında taşlayabilir
yazan eli görürde yazdirani bilmez
bu öyle bir ateştir ki küllerinden doğar
kendini yakar karanlığı aydınlatır
boynumuzdan eksik olmadı ki yağlı urgan
kellemiz koltugumuzda dolaştık dokuz köyü
dilimiz celladimiz olmuş
ölüm korkusu bile susturamamis
sahidimdir okunan yatsı ezani
bu terazi doğru Tartana kadar
mazlum hakkını alana kadar
ecel kapımı çalana kadar
padişah da alacak nasibini eskiyada
©gökçekız
G