Geldim palmiyelerin yanına
Saat şu kayıp gecenin ikisi
Rüzgar esmese bayılacağım
Alışık değilim buranın sıcağına
Yolların epey dar ve sakinmiş
Kimse selam vermedi sokağında
Yüzü gülen biri çıktı en azından
Başını okşadım sevimli kedinin
Taksiler gelip geçiyor önümden
Bir bisiklet var karşı kaldırımda
Yaklaşıyorum evine, belli
Yürüdükçe senden uzaklaşıyorum
Kırgınsan beni orda bekleme
Ben çalayım kapının zilini
Dalgalarım kıyıya vursun tekrar
Sabaha çekilsin bütün deniz
Bekliyorsan da büyük mutluluk
Yalnızlık öylece duruyordu işte
Annem beklemişti beni en son
Çocuktum, ortaokuldaydım
Geldim kapına, nasıl heyecanlıyım
Bekleyiş nihayet bitiyor burada
Taşındığını söylüyor birileri
Bir mektup bırakılmış adıma
Adım boş salonda yankılanıyor
2-B sınıfından Müzeyyen orda
Saçları örgülü, önünde kahkül
Duymuyorum, okumasın boşuna
Sevgiler yabancı bahara aldandı
Kimsenin bilmediği ağaçlara
Onlar solgun çiçeğin ilk kısımları
Düşler kırık, düşler ayak bağı
Bütün çehresi değişti kalbimin
Tam on üç yıldır kapalı zarfında
İnsan gidebiliyorsa bir mektupla
Sevmeyi beceremediğindendir.
K