E

Palyaço bisiklet

Eskilere özlem üstü keder içerir
Bir masada toplanırdık ya cümbür
Cemaat kaşık sesleri duyulurdu
hani yıllara gebe bir sofra ömre bedel
Bisiklet binerken küçücük pedal
ayak zor yetişirdi.
Söz uçar yazı kalır. unutmamak için
yazarsan izi kalır. unutmamak için de
yazdığım oldu tabi seni de unutmadım !
Ajandama baktım bugün
şiirler hala duruyor mu silinmiş
kimisi de buz tutmuş
dolabımın  zaten aynı renk mi
sanırsınız.. Değişti sürekli yeri
büyümüşüm işte gidiyorum.
yine bilmediğim diyarlara dayadım
sırtımı maziden kalma
bir kaç anı içimde yaşarken
içini dolduramadigim çocukluğum
Doğduğum ev kaderin midir?
Kaç ev değişti yaş alırken 
Doğum günü sürprizleri, mumu
üzerinde pastam oyuncağım
vardı palyaçom birde!
Mavi elbiseli kumaştan
Sarı boyalı odamın duvarında
asılıydı.
Kurum kurulur du yeri belliydi!
Hatıralarımın çivisi söküldü,
sıvası döküldü. tutmuyor boya badana.
Şimdi bir kuytu köşede yalnızsa eğer
o palyaço yerini yadırgar bensiz.
Hediyeydi o bana verilen şimdiye
kadar en değerlisi belki de.
Sahibini bulmuştur bir çocuk daha büyümeden önce  kimbilir...
©ebrulimsi5