Dışarda babamla geziniyorduk pamuk şekerci geçti yanımızdan
Koluna yapıştım ellerim küçücük ve üşümüş
gözlerimde umut çeperleri
parladı göz bebeklerim şekerci amcayı görünce
-bana pamuk şeker al baba bana pamuk seker al
Baktı bana öyle
-pamuk şekermiş
karın mı doyar onunla Allah aşkına
iki ekmek alırız akşama dedı
sustum
evet karnım doymuyordu
hatta yemeyi bile beceremezdim
Ağzım burnum yüzüm pamuk şeker olurdu
ağzım ellerim yapış yapış.l
hayallerim doyuyor baba
demek istedim
ama sesim kesildi boğuldu cümleler içimde
geçtik şekerci amcanın yanından
arkada bıraktık pamuk şekeri
Diyemedim ki aslında
hayallerimdi geride kalan benim
ben o günden beri taki 18 yaşıma kadar hiç pamuk şeker yemedim
18
yaşında abımle pamuk şekeri yedim
Okadar güzeldi ki
Ama çoçukluktan kalan heycan yoktu
Mutluluk yoktu çabaladım mutlu olmaya ama o zmaan daha farklı bi duygu vardı
Çocukluğun kattı bi şeydi galıba
Benim
karnım doydu da
hayallerim hep aç kaldı
kimselere diyemedim ki
Ben.....
©masalldmr
D