Her güne umutla uyandığım tek yerdi orası
Sabah ayazı kanatırken ellerimi
Güneşin doğmasını beklediğim
Her yeni bir güne Bismillah diyerek ümitlendiğim
Özlemim hasretimdi pancar tarlası
Her yer yemyeşil
Sanırsın cennetten bir bahçedir
Ayna gibi parlayan öbekler
Etrafta sisli bir hava, çiğ düşmüş toprağa
Hayatın tam manasıyla, anlamıydı benim için
Yaşadığımı hissettiğim tek mesken tek mekan
Çocuktum, büyük hayâllerim vardı benim
O çileli pancar tarlasında
Çamurdan misket yapar bille oynardık hani
Bazen bir traktör, bazense bir kamyon!
Bazen de şiirler yazardım, anlaması zor olan
Pancar tarlalarında
Çapası sökümü ayrı bir dertti
Mavi önlük yerine, çamurlu elbise giyerdik
Gurbete çıkar gibi aylarca dönemezdik geri
Ben çile sanırdım, tertemiz düşleri
Gözlerim kördü, gerçeği görmeyecek kadar
Kalbimin saflığı, yüreğimin temizliği;
Göstermiyordu bana aynanın gerçekte ki iç yüzünü
Ben insanları ay gibi ak, güneş gibi sıcak, yıldız gibi parlak sanırdım
Oysa ben hayatı hep yanlış anlamışım.
Yaşam tutkusunu, adam olma hayâllerimi
Zenginlik düşlerimi
Bir gün şair olacaktım ama sevdiğim de yanımda olacaktı hani
Ben hayâllerimi gömdüm;
Bu şehrin çıkmaz sokaklarına
Vazgeçtim tüm istek ve hayâllerimden
Çünkü anladım ki, sadece ölmek için yaşıyoruz biz!
Öyleyse ne gerek var boş hayaller peşinde koşturmaya
Hayatın anlamı toprak oldu pancar tarlalarında
©okanakilli
O