Bir gasılhane kapısı önü gibi kalbim.
İçimde ki cenazelerin o anlamsız soguklugu üşütüyor tenimi.
Bu sessizlik öylesine gürültülü ki, iç sesimi duymaz oldum şu sıralar. Kayboldum, en yagmurlu gecede en karanlık sokagı düşün, içinde ben, içimde sen. Dudaklarımda yarım bir inanmışlık türküsü, mırıldanarak yürüyorum sensizliğe. Peki ya kulagımda ki çıglıklar ? Bir gök gürültüsü gibi beynimin içinde bir türlü susturamadıgım. Sanki yüreğimdeki öfke yansımış gökyüzüne, öylesine görünmez öylesine ürkütücü. Mart ayında ki lunapark gibi içim, ışıltım sönmüş, sevinç, korku, heyacan çıglıklarının yerini koca bir sessizlik almış sanki. Boğazım yırtılırcasına haykırmak istiyorum, bu manasız savaşa. " Ben Kaybettim " Önce seni, şu sıralar kendimi...
-"Şimdi koca koca bulutlardan yolluyorum sana hoşçakallarımı, düşen her yagmur tanesinde, bu veda damlasın yanaklarından... "
©günlük
G