Bir kağıt vardı not sadece
çok eski zamanlar dan kalma pandoranın
kutusunda mısraların dert yandığı ,
Ağıtların yas tuttuğu,
Olmayacak bir duaydı belki de !
Buz tutan harflerim üzerin de ezilmiş
kelimelerim emanettir.
En güzel şiirimdin yastığa baş koyduğum
Düşünceler kanar her gün.
Çelimsiz aciz vücuduma
prangalar vurulmuştu. Kimse benim yazdığıma
Inanmazdi benim başarabileceğimin
farkında da değildir. Sevsinler istediğim de
de olmuştur herkesin hikayesi
Başkadır ya hatır uğruna tevazular da.
tükendi ömür. Velhasıl hayra yorduğum sendin.
bana seni yazdıran da kaderin
şikayetçisi değildim. şükür ederdim
Pekmezi akan kalemimin ve şiir dediklerimin
arasında bir kağıt var gözümün önünde
hazinemsin. Görünmez zimmetim.
Gizli saklı köşeler de ki ezberim.
Baş harflerimizin yazılı
Senden bana hediyeydi.
Ben o güne
Götürse zaman defalarca üzerinden geçtiğin isimlerimizle aynı hislerle göz göze
yine aynı yer de buluşsak.
Baksam sana biraz çekingen, utangaç tavırla mucize ararcasina geçmişten gelen
Bir kağıt parçasından medet umarım.
Soru işaretlerinin cevapsız kaldığı
Bir kaç kelimenin bir araya geldiği
emektir o sevginin gücü adına tanık.
Hani seviyordun ya diyesim var !
bırakmayacaktı kalplerimiz
kalbinin yanında yarısı sen ve ben olamadik biz
bir bütün.
Geleyim aklına cezam olsun
sana. kısacık bir yazıya bağlandım
Destansıydı okunası,
Kontrol ediyorum arada başına
Bir şey gel di mi diye bakıyorum da!
Yırtılmasın diye yakmasınlar sakın
Bir gün.
Kağıt deyip geçemem
Karşılık olarak çizdiğim kalpti seni
Bana yakınlaştıran elin elimde
Bir kış günü mevsimlerden sen ve ben
Herkesin vardı emaneti alnına kondurduğu
Hayat öpücüğü de!
Ve ben biliyurum kimseye ait değildim
ben.
©ebrulimsi_
E