Çorak gönlümün ortasında açan papatya
Ne kadar güzel bir duyguyu öğrettin bana
Hani konuşurken hep yüzüme bakardın ya
Yıllar sonra gülmeyi öğrettin dudaklarıma
İnciler dökülürdü ağzından sohbet ederken
Ellerim hep terliyordu yollarını beklerken
Sen aşk'mısın diye sormama gerek yok
Atamıyorum seni şu zavallı yüreğimden
Kaşlarını gözlerini tarife kalksam
Yıllarca bitiremem kağıda yazsam
Hiç çıkmıyorsun ki hep aklımdasın
Ömrümü verirdim dizlerinde bir kerecik yatsam
Ak yüzlü çorak gönlümde açan papatya
Bereket getirdin gönlümün çöllerine
Bir kerecik seni seviyorum desen bana
©enginer
E