Papatyaların doğurduğu kadındı o
Ah o üzerinde bittiği toprağın sevinci
Yağmurlar o sevince binbir kere şahit
Dudaklarının kıyısından çiçek açardı
Peki ya
Güneşin onu görebilmek için hiç batmaması
Kim kızabilir ki güneşin o avare haline
Ben kızamam.
Çünkü
O papatyanın bana gülümsediğini görmüştüm
©reşitbilen
R