Bıkmış bir adam vardı
Hayattan , insanlardan , duygulardan
Yaşanmış ve yaşanacak olanlardan
Boş bir bank vardı onu bekler gibi duran .
Kurumuş eller , tükenmiş bir umutla
Ve bitkin bir halde oturdu banka
Parmaklarının arasında bir çiçek
Aklında binlerce düşünce
Üzgün bir yüz ifadesi
Yavaşça yutkundu ve durdu
Kaybetmekten Korkuyordu
Dudaklarıni ıslattı ve susmaya devam etti
Çevresi bomboştu hiç ses yok .
Gözleri dolmaya başladı ve sıktı parmaklarını
Bütün duyguları parmaklarının arasında *****tı
Ve gözlerine götürdü ellerini ovaladı
Silmeye başladı sulu gözlerini
Avuç içinde birikti gözyaşları
Kurumuş ellerini ıslattı
Ve titreyen sesiyle söylemeye başladı
Seviyor , sevmiyor , seviyor , sevmiyor
Söylerken gözyaşları dökülüyordu
Bunları yaşarken yanında olan tek şey
Adamın derdine ortak olan papatyaydi
Sevip sevmediğini bilmezdi belki ama
Adamın her derdini dinledi papatya
Ve yaprakları tükendi dinlerken
Seviyor , sevmiyor
©kayipsiir
K