bir yolumuz varmış
ben görmedim
Hâşâ
Tanrı olsam yine sevmezdin
duvar olsan konuşamayız
dudak olsan öpüşemeyiz
sevda olsan kavuşamayız
insan olsan anlaşamayız
el oldun şiirlere
mısralarım gözlerinden saklanır
utanıp kaçtığı gözlerine
eller dokunur birgün
kim bilir yarın bu güneş ölür
karanlığın her tonunda bir matem tutulur
çiçekler yaza kavuşamaz
papatya falına kalır umudum
zaman geçer yaşlanır kalbim
karanlığın en koyu tonundayım
umudum olan papatyalar kurumuş
umudum olsa nolur
sevilmeye zamanım kalmamış
Şair şiiri yazmış
şiir birgün okunmuş
sevda sonsuz olmuş
en çok saçlarına yakışırdı papatyalar
ben uzaktan izledim
el ele tutuşmuş
gülüşü papatya
parmağına yüzük takmış
kucağında bebeği..
©kekre
K