Papatya yaprağı gibi dökülür ömrüm,
Bu can ten evinden çıkar giderim...
Düşmanlar gülüşür, sevenler ağlar;
Gözüm açık geçmişe bakar giderim..
Sözlerim ağır gelmiş biçare gönüllere,
Altı üstü yalan dünya susar giderim...
Herkezin gözünü mal mülk bürümüş,
Fakir doğdum fakir yaşar giderim...
Sesim soluğum tükendi ulaşamadım gönüllere,
Bir avuç amel ile geçer giderim...
Artık ne gökyüzü tutar beni ne kara toprak,
Coşkun nehirler gibi taşar giderim...
Unutma beni gülüşüne nakşeyle,
Bir gün üzülürsün benki benden giderim...
©vavelyali
V