papatyalar açmıyor sen gittiğinden beri
neden böyle çaresiz bıraktın ki beni
oysa sen benim koparmaya kıyamadigim papatyam,
hiç batmasın dediğim güneşimdin
şimdi geceler düşmanım oldu
yıldızlar hayallerim ile kayıp gitti
o kadar değer vermeme rağmen papatyalar yine soldu
işte her şey tam bu anda bitti.
ederinden fazla değer verdim her şeye
ışığı göremedim gözlerinde
and içemedim seninle bir ömüre
biraz daha dayansaydın be papatyam
beni değil ölümü seçtin,
keşke geri gelsen şimdi ait olduğun yere
öldüğünde bile bu kadar güzel kokarken
vazgeçmek kolay mi sanıyorsun senden
nasıl bırakıp gittin beni, seni böyle severken.
©melek_
E