Para, hayatın rüzgarı, yönümüzü tayin eden,
Kimi zaman dost gibi, kimi zaman düşman eden.
Elimize düşen her kuruş, bir umut taşır,
Fakat bazen o umut, ruhumuzu yavaşça aşır.
Para, insanın gözünde ışıldar altın gibi,
Fakat dokunduğunda, soğuktur demir gibi.
Kazanmak için döktüğümüz ter, kaybolur bazen,
Zenginliğin hayali, zayıf düşer gölgelerden.
Nice dostluklar yıktı, nice sevgileri söndürdü,
Para için dökülen gözyaşları, nehir oldu büyüdü.
İnsanı hırsla doldurur, boş hayaller kurdurtur,
O hayaller uğruna, insan ruhunu unutur.
Para, kimi zaman mutluluk getirir yanılsamayla,
Ama gerçekte, içimizi yakar ağır bir hasretle.
Sevgiyle dolu bir kalp, para ile ölçülmez,
Çünkü gerçek değer, yürekteki sıcaklıkta gizlenir, sönmez.
Para, bir araçtır sadece, hedef değil,
Yol gösterici bir rehber, hayatın sonsuz çilesinde.
Onu yöneten biz olmalıyız, o değil bizi,
Ancak o zaman buluruz, hayatın gerçek hazinesi.
Zülfü Siyahım
©hasanbey.
H