İnsanlık düşmüş para peşine, Malını satar, kendini satar bir kene. Dilencilik meslek olmuş, utanç yok, ar yok, Namus, şeref satılmış, her şey para tok.
Fenomenlik adı altında oynarlar ayna karşısında, Satılır namus, şeref, her şey para uğruna. Herkesin bir fiyatı var, belli bilinmezden, Paranın kulu kölesi olmuş her beden.
Nerede kaldı namus, nerede kaldı haysiyet? Reklam diye kandırılmış zavallı millet. Tek bir amaç var: Para, para, para, Nereden gelirse gelsin, umursanmaz asla.
Yerden mi, elden mi, sokaktaki dilenciden mi? Alın teri nedir bilinmez, kimin umrunda? Helal haram karışmış, düğüm düğüm olmuş, Paraya sahip olan sanır her şeye hükmedecekmiş, zavallı ruh.
Oysa para ona hükmetmiş, farkında değil, Ne zaman anlayacak insan paranın her şey olmadığını? Ancak mezarda belki, o soğuk toprakta, Anlayacak ki para satın alamaz mutluluğu, sevgiyi, şerefi asla.
Uyanın ey insanlar, bu hırsın sonu yok, Maneviyatınızı kaybediyorsunuz, her geçen gün biraz daha çok. Paranın kölesi olmayın, ruhunuzun esiri, Gerçek mutluluğu paranın satın alamayacağını bilin, ey talihsiz diri.
©hasanbey.
H