M

PARANTEZ

İlk dizelerime şahit olmadın belki,
ama sonlar hep sende kaldı,
bitmedi hiç yazamadıklarım..
Düşünmek ihtimali de vardı,
ya da mutlu olduğunu bilme,
Yüz yüze gelmek te belki,
Fakat ben ruhlarda buluşmak istedim..
Çünkü ruhlar gerçekti...
Avucumun içindesin,
Sarmak belki de saklamak istiyordum,
Korktum sevgimi öldürmekten,
Avucumda değil, içimde..
Üstüne hasret atmaktan korktum..
Siyahın en parlak haliydin,
Hiç bu kadar yorulmamıştı gözlerim..
Sonra sana hasret kokan papatyalar aldım,
Gönlümde her yaprağına vuslatı işledim,
Seviyor sevmiyor için mi sandın yârenim,
Kavuşacağımız zamana hep bu hasretim.
M.Ş.K.