Resmini çizebilir miyim bilmiyorum
Kararan bir akşam tablosunda
Giderek yok oluşunu anlatmak bana göre mi
Sanmıyorum
Sayıyorum kendimi adamdan da
Yine şiir yazıyorum utanmadan
Seni görmemiş şairlere imreniyorum
Seni duymasa da şarkı söyleyenlere
Rengini görmeyen ressamlara
Hayatına şahit olmayan romancılara
-Modernist olanlar hariç-
Ama bahçivanlara imrenmiyorum
Ömrün olmasa da belki tebessümün
Belki nigâhın belki rengin bir güldedir
Kullanılmamış çöller bendeki gönüldedir
Sen benim sarımsın,lacivertim
Fenerbahçemsin,hep kaybettiğim
Siyah kaybettiğim bir renktir
Bu yüzden lacivertimsin kaybetsem de
İste bundan seni anlatmam belki de
Belki de mahşer gününe yetişir
Belki o gün siyah kaybımın rengi olmaz
Seni çizemem,artık buna eminim
Kusura bakma,özür dilerim,pardon
Bitse artık şu pardon yeminim
Seni anlatabilmeyi deneyebilirim belki
Sana layık bir anlatı olmayabilir
Yine de kusura bakma,özür dilerim
Pardon,pardon,pardon
Pardon,pardon,pard
Pardon,pardon
Pardon,pard
Pardon
Pard
©şair-i-dem
Ş