Sökük eski bir parka
Düğmeleri bir eksik
Pençeli bir kösele
Tokasında eğrilik
Adam denmezdi belki
Halinde bir gariplik
Durup bakardı ufka
Duruşunda sadelik
Çok olmuştu susalı
Konuşmaktı adilik
O susardı gök ağlar
Ateşteydi serinlik
Düşüp kalktı her sefer
Kuyudaydı derinlik
Yandı ama yakmadı
Sabrındaydı ehillik
Giydi beyaz gömleği
Ruhundaydı delilik
Belki şimdi kimsesiz
İstemezdi kölelik
©ibrahimlek
S