Gene bir gün herzaman ki gibi
Havada kara bulutlar kapatmış güneşi
Gökyüzünün maviliği kapkara olmuş
Çevre koyu bir sessizliğe bürünmüş
Baktım tarihe 10 kasım
Neden herkes böyle suskun diye
Düşünürken ellerim kaleme gitti
Aklıma Mustafa kemal geldi, kelimeler şiire döküldü
Gittim annemin yanına okudum şiirimi
Annem bir anda gözyaşlarına boğuldu
Noldu ,neden ağlıyorsun dedim
Camiye gidersen, öğrenirsin ne olduğunu
Gittim ve baktım çevreme
Her tarafta koyu bir sessizlik hâkim sürmekte
Herkesin gözlerinden yaş, kalbinden hüzün süzülüyor
Yerde yatan beyaz bir kefen var
Kim acaba o diye baktım
Mavi gözlü, sarı saçlı melek yatıyor orda
Üzeri albayrak ile örtülmüş
O sarı saçları değmeyecek yere seviyor
Mustafa kemal Atatürk kefende yatıyor
Tabutun içine konuluyor
Mezara gömülüyor
Mustafa kemal Atatürk ölüyor
Cumhuriyeti ilan eden
Milli egemenliği getiren
Eşitliği ,adaleti sağlayan
Şimdi mezarda yatıyor
Ş