Bir pazar günü elinde gazetesini
okurken acının sirenlerini çalmıştır zaman
çaresizliğin can evinden vurmuştur.
Kahvaltı sofrasında bir tabak eksilirdi
doyduğunu anlamaz...
içtiği suyun dökülür kreci de çözülmezdi..
önceki gibi değil baktığı her şey anlamsız...
Aynı heves yoktu biletini kesmişti artık
Giderken uzaklara beni ölüme davetiye çıkarır
yazar ken ölmektir bu tanımı..
Okunmayı bekleyen bir
kitap vardır ayracıdir masandaki
tam ortasından ayrılmış yarım hikayelerde
kendini gördüğün can olur cana mesnevidir..
Acıyı katıklar tabağına
kırıklanir her parçası da dilimlenir..
çayın da soğumustur artık..
mektubu da gecikmiştir
Sürekli anlattıkça dili çözülen
kelimeler arasında şehvetlenirdi
göz kamaştırir renklenir yeni mecaralara
merak uyandırır ellerinde kuruyan
güller saklı sayfalar arasında
gözler in de yağar damlalari, nem birikir
bitse de mürekkebi yedekte bulunurdu
yazmaya heveslidir ölümsuz şiirlerin
dostudur bir şair telli sazıdır
ozanın dilindeki güftesi misafiridir sesine ses olurdu yaralı gönlünün sultanıdır...
©ebrulimsi_
E