Avuç içi sevdaların pencere kenarından
bakan anıların silinmez göz yaşları... Tutttuğu yasları da bitmezdi.
En çok özleyenlerin dokunaklıdır Ahları da yorgundur, bitkindir.
En çok sevenlerin Çoktur sus ları da!
unutmaları da sağır olur
Sulanmayı bekleyen Sus bitkilerin..
toprağında kumlari ağır.
içindeki özlemler biriken biriktirilen
saksıları taşıyamazsın kolayca tutulmaz el de kırılırdı.. Dalları sevilmeyi bekler
sahibi tarafından sevinmeli o ancak...
Gelsin artık dediği yollara.
gelmediğin gün için bir dilek tutardım
bin dilek için yıldızıni parlatır temizler dim ışıldasın diye ayı
geceye hazırlar süslerdim..
En çok özleyenler hak eder. günlük güneşi en çok sevenlerin yıkılır düşleri de !
oyalanirdı gerçekler ile yüz göz olur
yoklar sürekli kendini unutmak unutulmak istemez ..evi yurdudur ,memleketi
sürgün edilse de ;çilingiri üzerinde
kapısının baş direği...
SOl YANINDA gizlediği SOL YANIMDA Ki" ne
bu çağrı da uzaktan duyuyor sa
sanmam ama ...
Evereste diktiğim anıları yüksekte tuttum görmesinler diyeydi. birer birer taziyesini verdim. Sana bağışladım her birini sonra
özverisininide .. 'nidalarla...
istesen de istemesen de... Senin gözünden kendimi görmediğim
Kendini de tanıyamazsın...ki ! Dikiz aynasından seyrettim bizi
Düşeceğimi bildiğim halde
Upuzun yamaçlara çıktım. salıncakta sallandım. intihar etmek te zordu kolları
uzun uçurumdan geriye bakmak ta ...
Aşağıya bıraktım şimdi kopan tellerle
beraber zamanında yem verdiğim
kuşlara sarılarak gölgesine
tutunarak bir kuşun gelip bulursa
bir avcı vurursa kanatlanırdım hiç değilse son defa kolların da...
©ebrulimsi5
E