Tarihe karışırım bilmeden .
Geçmiş yaşantılara camdan atlayıveririm.
Arsızlık bu ya.
Bir bakarım yaşayanların yerindeyim .
Olayı birinci kişiden izlerim.
Baktim memnun değilim ,
Atlarım fotoğraf makineme.
Usulca eski fotoğraflarıma dönerim .
Kendi hayatıma.
O fotoğrafı çeken meraklı kendime.
Ve bir gülücük atıp devam ettiğim yollara.
Heyecanla dönüp anneme seslenirim
"Bir merak yolculuk ettim
Lakin bu hayranlıkla kalmak iyidir
Kim bilir ne acılar kadim bu yerlerde
Bırak ben sadece merak edeyim, böyle iyi." derim.
Birlikte gülümser ve yolun seyrinde gideriz.
©cepheusya
C