Eriyen karlar damarlarıma basılır.
Kalın paslı zımbalardır o vakit karlar, rüzgarlar. Aaahhh
Karşımda harap güller dikilmiş. Gözlerime kurşunlar çekilsin de görmeyeyim.
Yahu yüreğime iğneli yorganlar çekilsin. Hissetmeyeyim. Aaahhh
Önüme hâli harap bir gönül serilmiş.
Kusura bakma sevgili gülemiyorum.
Alnımı camlara dayayıp izlesem dışarıyı.
Ne çıkar!
Benim peceremden yağıyor kanları mutluluklarımın. Yağan karlarda izleyemiyorum seni.
Aaahhh
Kusura bakma sevgili
Düşen , eriyen karlar biliyor artık bizi.
Seni seviyorum
Ama ağlayarak daha çok
Kusura bakma sevgili içime ağlıyorum artık yeniden. Yere serilenler sadece
Karlar ve rüzgralar olsa keşke
Biliyorum sevgili
Gözyaşların yağmur olmuş
ParmaklarınaKusura bakma sevgili
İçimden bir tepede
Ya da bi ormanda
O kadar yalnızım ki...
Nerdeyim bilmiyorum
Ama ölüyorum.
Kusura bakma sevgili
Sen de uyandıramazsın beni.
Yahut sen de
Öldüremezsin
Kusura bakma sevgili
Ölmüşüm gözyaşlarında...
S