Pencerenin sağ kenarı .
Penceremin çıplak kalmış kenarına
Bakıyorum şimdi .
İçeriye kızıl bir ışık süzülüyor
Gözlerimden girip bedenime
Donmuş sensizliğimi ısıtıyor
İçim alevleniyor ,
Büyüyor sanki sensizlik
pencereme baktığım her an .
Penceremin sağ kenarı
Biricik kar beyaz yarinden uzak bu akşam.
Sağ kenarına bakıyorum penceremin
Gecenin bir yarısı .neden bakıyorum?
Belki kendime benzettiğimden
Belki sokağın sessiz halini görmek istediğimden ...
Hayır! sen geçersin diye değil
Geçmezsin sen burdan
Düşmez senin işin benim yollarıma
Olsun. olsun sen uğramazsan da olur
Yinede bakıyorum sokağa
Tam yanında penceremin
Alevler saçan sokak lambası .
Etrafında birkaç kelebek uçuşuyor.
Gecenin karanlığında, alev ışığının altında umut fısıldıyorlar.
Senden haber getiriyorlar
Kelebekler konuşur mu hiç ? deme şimdi bana .
Deme çünkü konuşan tek kelebekler değil yokluğunda
Ağaçlar, sokaklar, lambalar
Duvarlar bile konuşuyor .
Benim seni anlattığım ne varsa
Dile geliyor, senden haber veriyor.
İşte canım ,bundandır
Bundandır sensizliğe bu kadar katlanabilmem.
Hep benimle olduğun için
Bedenin olmasa da yanımda ruhum hep seninle olduğu için .
Tabii bir de alev saçan lambanın altındaki
kelebekler.
©suledurak
S