Kaybolan saatlerimiz var.
Yarına dermanımız kalmadı,
Ayaklarımız yorgun, ellerimiz buruşmuş.
Yıllara karışmış acılarımız.
Bir pencerenin arkasında kaldı hayalleriz.
İki kelimeye sığdıramadık.
İki kelimede ölemedik.
Belki zamanın yokluğunda,
Belki yarının olmadığında.
©m.kaya
M